سلام دوباره
دوباره اومدم خوبید ؟
خب ادامه می دیم با داستان های افسانه ای امیر و نت آهنگ
سایت راه افتاده بود . جنگی 5 - 6 تا نت تاپیک کردم و بردم تو فتوشاپ ردیفشون کردم تا سایت رو افتتاح کنم ( یه هفته طول کشید ) . اون موقع بلد نبودم با برنامه های خفنی مثل فینال کار کنم و یه برنامه گرفته بودم 4 مگ بود تایپ می کردم و پیرینت اسکیرین می گرفتم و می بردم تو فتوشاپ .
خلاصه سایت راه افتاد و ما هم کلی غرور و سرمستی داشتیم که دیگه تمومه
یه سایت زدیم هلو ( چه غلطا ) . اول نمی دونستم چه قدر بازدید دارم . بابام تو فنی حرفه ای هست اونجا اینترنت داشتند خفن . ما هم که بیکار بودیم می رفتیم اونجا . روزی 6 - 7 ساعت پای نت بودم یواش یواش قهمیدم میشه واسه سایت کانتر گذاشت ( آمار بازدید ) . یه آماربازدید از این سایت های خارجی پیدا کردم گذاشتم . اون پایین تعداد بازدیدا رو می نوشت .
نا خودآگاه یه رفرش کردم ییهو دیدم آمار شده 3 گفتم ایول چه باهال بابا سایت من بازدید کننده هم داره . بعد از مدتی فهمیدم با هررفرش یک تا سه تا اضافه میشه . ولی خداییش بلا نسبت شما خیلی خنگ بودم .
خلاصه ما شروع کردیم نت تایپ کردن و سرگذشت از سایت های دیگه کپی کردن و گذاشتن .
یکی از سرگرمی هام هم این بود که هی رفرش کنم آمار بازدید رو به رخ بقیه بکشم . بچه بودیم دیگه خام و ....
مدتی به همین منوال گذشت . نت آهنگ طی یک روال ثابت و استاتیک و بدون ارائه چیز جدید پیش می رفت . تو اون مدت ها فهمیدم که ایجاد تحولی در اینترنت به شدت احساس میشه . ولی نمی دونستم باید چه بکنم .
دوست داشتم کاری متفاوت انجام دهم و ارتباطاتم رو بیشتر کنم . یواش یواش تمام رفقای به ظاهر رفیق دنیای واقعی را کنار گذاشتم . یکروز دور و برم را نگاه کردم دیدم فقط یک رفیق انسان دارم که اونم بهنام معاون فعلی سایت هست . غیر از بهنام یه ویولن داشتم . یه کامپیوتر ذغالی و یک سایت کوچک .
خیلی دوست داشتم برنامه نویس بشوم ولی هرکاری می کردم نمی شد . همین بهنام یکی از افرادی بود که می گفت امیر جون مادرت بی خیال کد نویسی بشو . منم می دونستم استعدادشو ندارم ولی نمی خواستم قبول کنم . تازه در یک شرکت مشغول شده بودم و چون همه اطرافیانم برنامه نویس بودند منم جو گیر شده بودم .
همه مسخره ام می کردند تا اینکه یک روز در حضور جمع یکی از دوستان فعلی بسیار خوبم سیروس مددی سر موضوع جالبی مرا مسخره کرد جلوی عام و خاص و منم اون موقع بود که گفتم یا برنامه نویس می شوم یا میمیرم .
موضوع از این قرار بود که یکی از دوستان مقاله ای در مورد هک یک بانک دولتی آورده بود همه با شوق و ذوق جمع شدیم که بخوانیم بالای تیتر مقاله نوشته شده بود اگر برنامه نویس نیستید نخوانید . سیروس هم خنده کنان گفت امیر تو نمی خواد واستی بخونی برو خونتون .
لج بازی های من در فامیل معروف است . تاریخ به یاد نداره من سر رسیدن به موضوعی لج نکنم و به آن نرسم . آن روز با خودم عهد کردم که یک سال بعد در شرکتی با سمت برنامه نویس مشغول به کار شوم که همان هم شد و من بدون حتی یک دقیقه کلاس رفتن و یا یک خط کتاب خوندن فقط با استفاده از آزمون و خطا و گوگل عزیزم شروع کردم .
از بحث اصلی دور نشویم . بعد از اینکه کمی چشم و گوشم در دنیای کدنویسی تحت وب و ویندوز باز شد و فرق کلاینت و سرور رو فهمیدم با خود گفتم وقت امتحان کردن خودم هست بهترین پروژه هم نت آهنگ بود .
به فکرم افتاد فرمی درست کنم که کاربران سایت بتوانند توسط آن نت مورد نظر خود را درخواست کنند . بلافاصله به بهنام که تجربش از من بیشتر بود تماس گرفتم و یک جلسه مهم و حساس با او گذاشتم و به کمک او (90% کار رو اون انجام داد D:) توانستم فرم را آماده کنم و در سایت آپلود کنم .
دو هفته ای گذشت و خبری از درخواست نشد . که ییهو دیدم یه ایمیل جدید و نا آشنا اومده .بله یک نفر نت درخواست داده بود . باورتان نمی شود خدا را بنده نبودم . در پوست خود نمی گنجیدم . انگار دنیا را به من داده بودند . آن قدر خوشحال شدم که با جعبه شیرینی خونه رفتم . بابام فکر کرد تو مایکروسافت استخدام شدم .
دو هفته ای دنبال تهیه اون نت بودم ولی پیداش نکردم و خیلی ناراحت شدم .
با اولین درخواست انرژی زیادی گرفتم . از بچگی از مفید بودن خوشم میومد . به مرور زمان درخواست ها بیشتر شد و منم اکثرشون رو قرار می دادم . از طرفی هم با چند سایت دیگر آشنا شده بودم و دوستان زیادی در دنیای مجازی مرتبط با موسیقی پیدا کرده بودم .
حداقل ماهی 30 درخواست میومد که به اکثرش پاسخ می دادم .
یه روز فکر گسترده تر کردن ارتباطات به ذهنم رسید .گفتم بهتره که جامعه کوچکی برای موسیقی داشته باشیم .
اون موقع به همت مجید علوی زاده مدیر مجید آنلاین بحث فاروم داغ بود گقتم یه فاروم راه بندازم . باز با بهنام تماس گرفتم و او هم کمک کرد .
توجه کنید هنوز در برنامه نویسی هیچی نبودم و ترس از شکست باعث شده بود کار خاصی نکنم به زمان استخدامم تو اون شرکت به عنوان برنامه نویس هنوز نرسیدیم .
انجمن های نت آهنگ با 5 بخش در مورد سازها و 5 بخش آموزشی راه اندازی شد ...
پایان قسمت دوم
دوستان منتظر قسمت سوم و داغ سرگذشت مجازی من باشید
از نظرات خوبتون ما رو بی نصیب نذارید
با تشکر
یادش بخیر
هر وقت به استادم می گفتم یه نتی چیزی واسه ویولن بده بزنیم . می گفت امیر باز گیر دادی . آخه نت از کجا بیارم بهت بدم . خیلی ناراحت بودم . دوست داشتم آهنگ های قشنگی که گوش می کنم رو راحت بزنم ولی خب چون تازه کار بودم نمی تونستم گوشی در بیارم .
از اونجایی که با اینترنت آشنا شده بودم و فرق یاهو و گوگل رو تازه متوجه شده بودم .بی کار بودم گفتم بذار شروع کنم خودم طراحی وب یاد بگیرم . شاید یه روزی به دردم بخوره .
ما استارت رو زدیم و یه مدتی گذشت که خانواده بهمون امیدوار شدند . بی کار بودم واسه خودم تم می زدم . ولی خودمونیم آخر غیر استاندارد و غیر اصولی بودن .
یه روز که داشتم پای کامپیوتر با ویندوز ور می رفتم ییهو یه فکری به ذهنم زد . گفتم من که بعد این همه مدت یه آرشیو خوبی نت جمع کردم چرا به بقیه علاقه منداش نرسونم .
این بود که تصمیم گرفتم یه سایت بزنم .
از همون بچگی حس ناسیونالیستی من باعث شده بود تو بعضی مسائل خیلی دیر پیشرفت کنم ولی خب نتیجش خوب می شد دیگه .
بقیه در ادامه مطلب لطفا ....
