وبلاگ شخصی امیرحسین خوش لفظ

شروع من ( قسمت سوم )

amirhkh@gmail.com (Amir) — 7/29/2010 12:30:56 PM

با سلام
در قسمت قبلی به آنجا رسیدیم که انجمن های نت آهنگ با پنج بخش در مورد سازها که شامل ویولن ,پیانو , گیتار , تارو سه تار و سنتور می شدند و 5 بخش آموزشی به همین اسامی راه اندازی شد .

انجمنی قهوه ای رنگ با استایلی بسیار ساده , غیر حرفه ای و ابتدایی , در عین حال نمونه ای جدید از نوع فعالیت در زمینه موسیقی در اینترنت . طبق شواهد موجود هنگامی که انجمن های نت آهنگ راه اندازی شد انجمن دیگری در اینترنت به زبان فارسی وجود نداشت که فقط به موسیقی بپردازد و اکثرا عمومی بودند . آن موقع انجمن های پی سی ورلد و پرشین تولز با یکی دو هزار کاربر جزو برترین ها بودند ولی در کل کسی زیاد با انجمن آشنا نبود در ایران .

نت آهنگ کوچولوی ما اینک محلی شده بود که بازدیدکنندگان می توانستند در آن مطالب را به راحتی قرار دهند و با یکدیگر بحث و تبادل نظر کنند . روال عضو گیری و فعالیت در انجمن های نت آهنگ بسیار بسیار لاک پشتی بود و یعضی مواقع به ندرت آمار کاربران انلاین به 2 عدد می رسید و معمولا هر چند روز یک بار یکی دو تا ثبت نام داشتیم .

سال اول بخش های این انجمن دستخوش تغییرات بسیاری شد و همچنین من به علت مشغله فراوان زندگی نت آهنگ را تقریبا فراموش کرده بودم تا اینکه ....

لینک ادامه مطلب در خدمت شماست

تبادل انرژی میان من و شما

amirhkh@gmail.com (Amir) — 7/29/2010 12:30:56 PM

سلام عزیزان

ساعت 12 گذشته بود می خواستم واسه اولین بار بعد از چند وقت و اندی زود برم بخوابم تا فردا کله سحر زود بتونم برم شرکت برای یه لقمه نون لواش بسته ای .

رفتم بخوابم دیدم هر کاری می کنم خوابم نمی بره , پاشدم اومدم پای رایانه ( زبان فارسی را پاس بداریم ) گفتم بذار وبلاگ کوچولومو باز کنم یه چند خطی بنویسم تا هم دوستان فکر نکنند یادش رفته وبلاگی و خاطراتی هم بود و هم اینکه یه تخلیه روحی هم بشم و یه مقدار انرژی مثبت بگیرم

جونم براتون بگه این چند وقته سر مسائل مختلف نت آهنگ که حالا بسیار عظیم و سنگین شده خیلی سرم شلوغ بود و فرصت نکردم ادامه شروع من رو بنویسم . اول از همه ازتون پوزش می خواهم .

به یاری خدا بالاخره توسعه ی قالب وبلاگ تموم شده و از این به بعد فقط قالب ها اضافه می شن و تغییری تو ساختارشون به وجود نمیاد .

خیلی دوست دارم روزی رو ببینم که هر موزیسین وبلاگ نویس تو ایران عزیز یه وبلاگ تو سایت کاملا هنری نت آهنگ داره . خوشحالم که امکاناتمون هرروز شیرین تر و کامل تر میشه . از 1000 تا ایمیل فقط یکی دو تاشون به من بیچاره فحش و بد و بیراه می گن اونم به خاطر اینکه مثلا 10 بار سعی کردن ثبت نام کنند ولی نشده . البته
آخه من بیچاره چه کنم که سیستمشون مشکل داره . ولی اشکال نداره جوونن دیگه . بگذریم ...

حضور شما توی سایت خیلی به من و بچه های فنی سایت انرژی می ده . نمی دونم چرا ولی هر وقت یه کاربر تازه وارد پستی می زنه یا چیزی درخواست می کنه به وجد میام . انگار دوباره متولد شدم . آن چنان شوقی بهم دست می ده که می خوام بپرم هوا . چشمتون روز بد نبینه یه بار پریدم صندلیم برگشت خوذدم زمین . درس عبرت شد که دیگه نپرم و به جاش به درخواست طرف حالا یا خودم یا از طریق یکی از مسئولین رسیدگی کنم .

اوه اوه چه قدر حرف زدم
دوستان ببخشید زیاد شد . منتظر قسمت سوم سرگذشت من باشید . قسمت سوم از داستان های ژول ورن هم هیجان انگیز تره . یه کارگردان هالیوودی هم ازم خواسته داستانمو فیلمنامه کنم بدم بهشون ( این تیکه بود جدی نگیرید ) .

با حضورتون به من و سربازان موسیقی در ایران انرژی دهید
دوستون دارم .شب همگی خوش . خوب بخوابید . ایشالا خواب نت آهنگ رو ببینید .

شروع من ( قسمت دوم )

amirhkh@gmail.com (Amir) — 7/29/2010 12:30:56 PM

سلام دوباره

دوباره اومدم خوبید ؟

خب ادامه می دیم با داستان های افسانه ای امیر و نت آهنگ

سایت راه افتاده بود . جنگی 5 - 6 تا نت تاپیک کردم و بردم تو فتوشاپ ردیفشون کردم تا سایت رو افتتاح کنم ( یه هفته طول کشید ) . اون موقع بلد نبودم با برنامه های خفنی مثل فینال کار کنم و یه برنامه گرفته بودم 4 مگ بود تایپ می کردم و پیرینت اسکیرین می گرفتم و می بردم تو فتوشاپ .

خلاصه سایت راه افتاد و ما هم کلی غرور و سرمستی داشتیم که دیگه تمومه

یه سایت زدیم هلو ( چه غلطا ) . اول نمی دونستم چه قدر بازدید دارم . بابام تو فنی حرفه ای هست اونجا اینترنت داشتند خفن . ما هم که بیکار بودیم می رفتیم اونجا . روزی 6 - 7 ساعت پای نت بودم یواش یواش قهمیدم میشه واسه سایت کانتر گذاشت ( آمار بازدید ) . یه آماربازدید از این سایت های خارجی پیدا کردم گذاشتم . اون پایین تعداد بازدیدا رو می نوشت .

نا خودآگاه یه رفرش کردم ییهو دیدم آمار شده 3 گفتم ایول چه باهال بابا سایت من بازدید کننده هم داره . بعد از مدتی فهمیدم با هررفرش یک تا سه تا اضافه میشه . ولی خداییش بلا نسبت شما خیلی خنگ بودم .

خلاصه ما شروع کردیم نت تایپ کردن و سرگذشت از سایت های دیگه کپی کردن و گذاشتن .

یکی از سرگرمی هام هم این بود که هی رفرش کنم آمار بازدید رو به رخ بقیه بکشم . بچه بودیم دیگه خام و ....
مدتی به همین منوال گذشت . نت آهنگ طی یک روال ثابت و استاتیک و بدون ارائه چیز جدید پیش می رفت . تو اون مدت ها فهمیدم که ایجاد تحولی در اینترنت به شدت احساس میشه . ولی نمی دونستم باید چه بکنم .

دوست داشتم کاری متفاوت انجام دهم و ارتباطاتم رو بیشتر کنم . یواش یواش تمام رفقای به ظاهر رفیق دنیای واقعی را کنار گذاشتم . یکروز دور و برم را نگاه کردم دیدم فقط یک رفیق انسان دارم که اونم بهنام معاون فعلی سایت هست . غیر از بهنام یه ویولن داشتم . یه کامپیوتر ذغالی و یک سایت کوچک .

خیلی دوست داشتم برنامه نویس بشوم ولی هرکاری می کردم نمی شد . همین بهنام یکی از افرادی بود که می گفت امیر جون مادرت بی خیال کد نویسی بشو . منم می دونستم استعدادشو ندارم ولی نمی خواستم قبول کنم . تازه در یک شرکت مشغول شده بودم و چون همه اطرافیانم برنامه نویس بودند منم جو گیر شده بودم .

همه مسخره ام می کردند تا اینکه یک روز در حضور جمع یکی از دوستان فعلی بسیار خوبم سیروس مددی سر موضوع جالبی مرا مسخره کرد جلوی عام و خاص و منم اون موقع بود که گفتم یا برنامه نویس می شوم یا میمیرم .

موضوع از این قرار بود که یکی از دوستان مقاله ای در مورد هک یک بانک دولتی آورده بود همه با شوق و ذوق جمع شدیم که بخوانیم بالای تیتر مقاله نوشته شده بود اگر برنامه نویس نیستید نخوانید . سیروس هم خنده کنان گفت امیر تو نمی خواد واستی بخونی برو خونتون .

لج بازی های من در فامیل معروف است . تاریخ به یاد نداره من سر رسیدن به موضوعی لج نکنم و به آن نرسم . آن روز با خودم عهد کردم که یک سال بعد در شرکتی با سمت برنامه نویس مشغول به کار شوم که همان هم شد و من بدون حتی یک دقیقه کلاس رفتن و یا یک خط کتاب خوندن فقط با استفاده از آزمون و خطا و گوگل عزیزم شروع کردم .

از بحث اصلی دور نشویم . بعد از اینکه کمی چشم و گوشم در دنیای کدنویسی تحت وب و ویندوز باز شد و فرق کلاینت و سرور رو فهمیدم با خود گفتم وقت امتحان کردن خودم هست بهترین پروژه هم نت آهنگ بود .

به فکرم افتاد فرمی درست کنم که کاربران سایت بتوانند توسط آن نت مورد نظر خود را درخواست کنند . بلافاصله به بهنام که تجربش از من بیشتر بود تماس گرفتم و یک جلسه مهم و حساس با او گذاشتم و به کمک او (90% کار رو اون انجام داد D:) توانستم فرم را آماده کنم و در سایت آپلود کنم .

دو هفته ای گذشت و خبری از درخواست نشد . که ییهو دیدم یه ایمیل جدید و نا آشنا اومده .بله یک نفر نت درخواست داده بود . باورتان نمی شود خدا را بنده نبودم . در پوست خود نمی گنجیدم . انگار دنیا را به من داده بودند . آن قدر خوشحال شدم که با جعبه شیرینی خونه رفتم . بابام فکر کرد تو مایکروسافت استخدام شدم .

دو هفته ای دنبال تهیه اون نت بودم ولی پیداش نکردم و خیلی ناراحت شدم .

با اولین درخواست انرژی زیادی گرفتم . از بچگی از مفید بودن خوشم میومد . به مرور زمان درخواست ها بیشتر شد و منم اکثرشون رو قرار می دادم . از طرفی هم با چند سایت دیگر آشنا شده بودم و دوستان زیادی در دنیای مجازی مرتبط با موسیقی پیدا کرده بودم .

حداقل ماهی 30 درخواست میومد که به اکثرش پاسخ می دادم .

یه روز فکر گسترده تر کردن ارتباطات به ذهنم رسید .گفتم بهتره که جامعه کوچکی برای موسیقی داشته باشیم .

اون موقع به همت مجید علوی زاده مدیر مجید آنلاین بحث فاروم داغ بود گقتم یه فاروم راه بندازم . باز با بهنام تماس گرفتم و او هم کمک کرد .

توجه کنید هنوز در برنامه نویسی هیچی نبودم و ترس از شکست باعث شده بود کار خاصی نکنم به زمان استخدامم تو اون شرکت به عنوان برنامه نویس هنوز نرسیدیم .

انجمن های نت آهنگ با 5 بخش در مورد سازها و 5 بخش آموزشی راه اندازی شد ...

پایان قسمت دوم
دوستان منتظر قسمت سوم و داغ سرگذشت مجازی من باشید
از نظرات خوبتون ما رو بی نصیب نذارید
با تشکر

شروع من ( قسمت اول )

amirhkh@gmail.com (Amir) — 7/29/2010 12:30:56 PM

یادش بخیر

هر وقت به استادم می گفتم یه نتی چیزی واسه ویولن بده بزنیم . می گفت امیر باز گیر دادی . آخه نت از کجا بیارم بهت بدم . خیلی ناراحت بودم . دوست داشتم آهنگ های قشنگی که گوش می کنم رو راحت بزنم ولی خب چون تازه کار بودم نمی تونستم گوشی در بیارم .

از اونجایی که با اینترنت آشنا شده بودم و فرق یاهو و گوگل رو تازه متوجه شده بودم .بی کار بودم گفتم بذار شروع کنم خودم طراحی وب یاد بگیرم . شاید یه روزی به دردم بخوره .

ما استارت رو زدیم و یه مدتی گذشت که خانواده بهمون امیدوار شدند . بی کار بودم واسه خودم تم می زدم . ولی خودمونیم آخر غیر استاندارد و غیر اصولی بودن .

یه روز که داشتم پای کامپیوتر با ویندوز ور می رفتم ییهو یه فکری به ذهنم زد . گفتم من که بعد این همه مدت یه آرشیو خوبی نت جمع کردم چرا به بقیه علاقه منداش نرسونم .

این بود که تصمیم گرفتم یه سایت بزنم .

از همون بچگی حس ناسیونالیستی من باعث شده بود تو بعضی مسائل خیلی دیر پیشرفت کنم ولی خب نتیجش خوب می شد دیگه .

بقیه در ادامه مطلب لطفا ....